Ondernemen: het zit in de familie

Wat een mooi stukje ondernemersgeschiedenis over mijn familie kwam er deze week op mijn pad! Dit artikel beschrijft hoe mijn overgrootvader en -moeder hun wasserij begonnen, in 1900 in Apeldoorn. Ze speelden in op een behoefte en maakten er hun beroep van. Langzaamaan groeide hun bedrijf, alle kinderen werkten erin mee en er kwamen vestigingen (toen nog ‘depots’ genoemd) door het hele land.

Mijn opa Gerrit kocht een wasserij in Geleen, en zo kwam het gezin van mijn vader in Limburg terecht. Later nam hij het bedrijf over, en groeide ik op met een vader die ‘baas van een fabriek’ was. Zo spraken wij er toen als kind thuis over. Pas toen ik ouder werd, besefte ik dat hij directeur was en dus een eigen onderneming had.

Nu ik lees hoe mijn overgrootvader en opa het bedrijf opzetten en lieten groeien, realiseer ik me dat ik uit een ondernemersfamilie kom. En dat het dus best een logische keuze was dat ik twaalf jaar geleden ook voor mezelf begon. Niet als directeur van de wasserij van mijn vader, maar als ondernemersadviseur. Al denk ik achteraf dat het runnen van het familiebedrijf goed bij me had gepast. Ik ben een echte generalist, heb een brede interesse en zie snel waar een proces beter kan.

De mogelijkheid om het bedrijf over te nemen kwam echter al rond mijn studietijd. En ik wilde eerst een aantal jaren ervaring opdoen in andere branches. Bovendien had ik in Rotterdam gestudeerd en voelde ik er weinig voor om me definitief in Geleen te vestigen. De randstad beviel me wel.

Van die beslissing heb ik nooit spijt gehad. Ook hebben mijn ouders me nooit gepusht om het familiebedrijf over te nemen. Ik koos mijn eigen pad, en uiteindelijk bleek het ondernemerschap toch heel goed bij me te passen. Al zou dat dat Volkswagenbusje van destijds nu wel een heel gave bedrijfswagen geweest zijn!

Durven

De juni-maand stond bij mij in het teken van ‘durven’. Niet echt een eigenschap waar ik rijkelijk mee bedeeld ben (al zeg ik het zelf)…. De ‘thema-maand’ ontstond spontaan tijdens de Zeilen voor Ondernemers-avond begin die maand.

Ik ben stuurman op onze boot en startte de eerste wedstrijd aan de veilige kant van de startlijn. Op die manier hadden we voorrang op boten die over de andere boeg voeren.
Ik had echter gezien dat de andere kant van de startlijn gunstiger was ten opzichte van de wind. Alleen zouden we dan niet over bakboord starten. En hadden we dus geen voorrang op onze tegenstanders. Durfde ik dat risico te nemen?

Ik overlegde na de eerste wedstrijd met mijn teamgenoten, en die waren unaniem: “Kom op, Noeky, durven!” Dus de tweede wedstrijd durfde ik het aan….en wonnen we de wedstrijd!
Het thema ‘durven’ was geboren. En als je zo concreet merkt wat een beetje extra durf op kan leveren, tsja, dan smaakt dat wel naar meer!

Een week later had ik een acquisitiegesprek. Ik besloot om hier ook meer lef te tonen. Het leverde veel waardevolle inzichten op in hoe ik een dergelijk gesprek een volgende keer nog scherper in kan steken. En twee dagen later haalde ik een andere opdracht binnen…..

Inmiddels merkte ik dat ik ook andere manieren van durf op in mijn ondernemerschap. Zo investeer ik momenteel in een nieuwe website, aangescherpte teksten en een opgefriste huisstijl. Hopelijk kan ik die in september lanceren.

En ja, je raadt het natuurlijk al wat drie weken later tijdens het zeilen het gespreksonderwerp was tijdens de start… Juist ja: durven! De einduitslag van die avond? Je raadt het vast 😉